Hypertext Markup Language (HTML) belgelerin birbirlerine nasıl
bağlanacaklarını ve belge içindeki metin ve resimlerin nasıl yerleşeceklerini
belirleyen ve etiket (tag) denilen kod parçalarından oluşan bir sistemdir.
Belgeleri birbirlerine bağlamak için kullanılan Hypertext'ler oldukça
güçlüdürler. Internet üzerinde yaşayan World Wide Web (Kısaca WWW ya da Web),
HTML sisteminin arkasında etkileşimli, çok platformlu, multimedia ve client/server
uygulamaları yaratmak için kullanılır.
Web, formatlı metinler, ses ve resimlerden oluşan "yaşayan" belgelerden
oluşur. Bu belgeler Webspace denen alanları oluşturur. Bir webspace tipik
olarak,home page etrafında biriken linkli sayfalardan oluşur. Bu linkler
webspace içinden bir iç adres ya da dış kaynaklı bir adres olabilir. Bir home
page ise bilgi paylaşımını sağlamak için kullanılan bir sanal buluşma ortamı
durumundadır
Aslında HTML bir programlama dili değildir. Programlama dili, bir seri
prosedür ve açıklamadan oluşur ve genelde dış bir veriye ulaşmayı amaçlar. Bir
HTML belgesi ise, başlı başına verinin kendisidir. HTML veriler içine
yerleştirilen "tag" parçaları, metnin, dolayısıyla belgenin, okuyan tarayıcı
(browser)tarafından verileri nasıl işleyeneceğini belirler.
Geleneksel yayıncılıkta, yazar içeriği editöre verir ve editör bu içeriği
düzenleyerek, basım için hazırlar. En son işlem olarak belge basılır. Bu işlem
Web ve HTML yardımı ile yazar ve editör aynı kişidir ve oluşturulan belgeler Web
server üzerinden yayınlanır. Bir başka fark, yapılan iş okuyuculara
dağıtılmaz,okuyucular tarafından ziyaret edilir. Yaratılan belgeler okuyucunun
tarayıcısında, bilgisayarın ortamına göre ve yaratıcının istediği şekilde
görüntülenir.
Teknik olarak HTML, Standard Generalized Markup Language (SGML) Document Type
Definition (DTD) olarak tanımlanır. SGML ilk olarak IBM tarafından 1960'ların
sonlarında, değişik bilgisayar ortamlarında belge taşıma sorununa çözüm olarak
GML (General Markup Language) olarak geliştirilmiştir. Zaman içinde GML, SGML
olarak International Standards Organization (ISO) tarafından standart haline
getirildi. (Referans numarası: ISO8879:1986)
Bir SGML belgesi üç ana parçaadan oluşur. İlk parça, tag ile normal metni
birbirlerinden ayırmak için hangi karakter setinin kullanılacağını tanımlar.
İkinci parça, etiketlerin uygun olarak kullanılacağı belge tipini tanımlar.
Üçüncü parça ise, belgenin asıl metnini ve işaret etiketlerini içerir. Bu üç
parçanın hepsiaynı fiziksel dosya içinde olmak zorundadırlar. Bütün HTML
tarayıcıları aynı SGML karakter setini ve belge tipini kabul ederler, böylece
kullanıcı yalnız metin içeriğini düşünür.
Bütün HTML etiketleri "<" ve ">" işaretleri arasına yazılır. Bazıları tek
olarak kullanılır, <P> gibi, bazıları ise açma-kapama olarak
kullanılırlar,>B>Dikkat! >/B>gibi.
Dikkat etmeniz gereken nokta: Bütün başlama kodları "<" ve ">" işaretleri
arasında, bitirme kodları da "</" ve ">" işaretleri arasında olmalıdır. Bunların
eksik yazılması, sayfanın biçimsiz görünmesine neden olur
Örnek:
<TITLE> Ornek Web Sayfasi </TITLE>
<option>Seçiminizi Yapın: </option>
HTML kodlarını görebilmek için Internet Explorer'da View menüsünden Source
(Görünüm/Kaynak) menüsünü tıklayın. Acılan Txt dosyasında (Not Defteri) HTLM
kodlarını görebilirsiniz. Dosya/Farklı Kaydet.. menüsünden .htm veya .html
uzantılı olarak HTML dosyası yaratabilirsiniz.